Tiyatro

hep mi çıkmaza sürükler bu tenhalar, 

gözleri boyar yeşilden siyaha, 

sözleri gizler tepeden tırnağa, 

hep mi kulagı tırmalar iğreti sözler,

bir gün açılırsa tenhalar sana, 

boyarsa gözlerimi siyahtan sıcak kahve tonlarına, 

baldan hallice iki dudağının arasından akan heceleri duyarsam, 

o an ki simsiyah kalbimi yıkar ellerine koyarım.

sandım ki yaralar kafasını gömer toprağa,

kuruttuğum yapraklar örter narin bedenimi,

güzelliğin arkasına saklanır. 

ancak ne toprak kabul etti beni,

ne de yapraklar kapattı aciz bedenimi.

eller gözleri kapatsa da kör olamaz duyduklarına,

eller kulakları kapatsa da dil sahip çıkamaz kendine

kesmeli ya kulağı ya da dili

ya da kör,sağır,dilsiz oynamalı bu ayıp tiyatroyu.

Yeni şarkı. Spotify.

Yorum bırakın