ebelemece

bu ben miyim? ruhum parmaklarımın arasından süzülürken sızlanmayan varlık. bir noktada bana benzemeliydi, korunabilmek için. sessizlik ele geçirmiş onu ya da teslim etmiş ruhunu. bilemem ben bile, ruhum kimin ellerinde. aramaya da düşmezim artık. bulsa konuşacak sanırsın sen… insan ruhunu tanır. ruh beni tanımıyor ama artık. ondan bulamadım ki zaten. çocuklar kaçırıp saklamıştır belki. ebelemece oynamak istemişlerdir. ancak ebe beni tanımıyor artık. anlatabiliyor muyum? oyunda değilsem beni ebeleyemez. ancak gidip kapanmam gerekebilir ayağına. o mecâl ben de yok ne yazık ki. koyulamam ruhumu aramaya. belki o beni bulur bir gün.